پرکارترین مورخان

چند روز پیش،هفدهم مرداد، روز خبرنگار بود. واقعیت این است که مطبوعات در دنیای جدید نقشی مهم و منحصر به فرد در انتقال آگاهی ها به مخاطبان خود دارند. در تمام روزها و هفته ها و ماهها و فصل های سال، گروهی قابل توجه از نویسندگان به نوشتن و انتشار مطبوعات مشغول اند. آنان خبر تهیه می کنند، گزارش می نویسند، مقاله تألیف و منتشر می کنند و هنوز از انتشار این شماره نشریه خود فراغت نیافته، قلم خود را برای نوشتن مطالب شماره بعد تیز می کنند. به این صورت خبرنگاران را می توان خادمان علم و ادب و فرهنگ و هنر قلمداد کرد و طبیعی است که باید از آنان تقدیر کرد و با ایشان همراهی و همدلی نمود.

البته در خصوص کار خبرنگاران و نویسندگان مطبوعات نکته ظریفی وجود دارد که شاید کمتر به آن توجه شده است و آن نقش تاریخی این گروه است. واقعیت این است که مطالبی که خبرنگاران می نویسند و منتشر می کنند، یک کاربرد سریع دارد و آن انتقال اطلاعات و اخبار به مخاطبان امروزی است؛ خوانندگان این نشریات را تهیه می کنند، می خوانند و کنار می گذارند. چون دیگر به کارشان نمی آید. ظاهرا بر همین اساس است که یک ضرب المثل انگلیسی می گوید: هیچ چیزی کهنه تر از روزنامه دیروز نیست. اما این تنها یک رویه ماجراست. رویه دیگر آن این است که خبرنگاران و نویسندگان مطبوعات - حتی اگر خود هم توجه نداشته باشند – در واقع مورخان روزگار خود هستند. آنان به طور پیوسته اخبار پیرامون خود را می نویسند و ثبت می کنند و با این کار منابع خوبی برای کار پژوهشگران تاریخ در آینده فراهم می آورند. بر همین اساس است که بسیاری از کتابخانه ها و مراکز پژوهشی آرشیو پر و پیمانی از مطبوعات و نشریات مختلف فراهم می کنند و آنها را برای آیندگان حفظ و نگهدای می کنند.

اکنون همه پژوهشگران تاریخ می دانند که نگارش تاریخ هیچ دوره ای از دوره های اخیر بدون مراجعه به مطبوعات آن دوره و ممکن و کامل نیست. بر همین اساس است که آنان باید بیش از همه قدردان زحمات خبرنگاران و نویسندگان مطبوعات باشند. خبرنگاران مورخان روزگار ما هستند؛ پرکارترین مورخان در دنیای جدید.

نویسنده : ; ساعت ٦:٤٩ ق.ظ روز سهشنبه ٢٧ امرداد ۱۳٩٤

تگ ها :